แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ทำงาน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ทำงาน แสดงบทความทั้งหมด

INDHAMMA:ทำงานทำให้เต็มที่

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...

เวลาทำงาน ให้ทำให้เต็มที่ อย่าสนใจเรื่องความสำเร็จ 

หรือ ความล้มเหลว 

คนบางคนไม่กล้าทำความดี เพราะกลัวว่าทำแล้วจะไม่สำเร็จ 

การทำกิจการใด ๆ ควรเพียรทำเหตุให้ดี 

อย่างกังวลถึงผลมากเกินไป 

ให้พิจารณาว่าเหตุดีไหม เจตนาดีไหม วิธีการดีไหม 

ถูกธรรมะไหม ถ้าถูกธรรมะ มีเจตนาดี ทำด้วยฉันทะ 

ไม่ได้ทำด้วยกิเลส ก็สมควรทำ ส่วนความสำเร็จ 

ยกให้เป็นเรื่องของตถตา 

(ความเป็นเช่นนั้นเอง ที่ขึ้นกับเหตุปัจจัย)

พระไพศาล วิสาโล

#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ #คิดหลายๆหน 

#ฝึกฝนปัญญา #พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง 

#ฉลาดใช้ #ชีวิตดี #เฉลียวคิด #ชีวิตจักสนุก #สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน 

 #indhamma #อยู่ในธรรม #ทบทวนธรรม #ลงมือทำทันที

INDHAMMA:ทำงานแบบไม่มีตัวกู

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...

หลวงพ่อคำเขียนก่อนที่ท่านจะมาสอนกรรมฐานที่นี่เป็นจริงเป็นจัง 

ท่านก็ทำงานช่วยเหลือชาวบ้านเยอะ โดยเฉพาะเรื่องเศรษฐกิจเรื่องทำมาหากิน 

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสหกรณ์ข้าวที่ท่ามะไฟหรือที่นี่ ตรงนี้เป็นพุทธเกษตร 

หลวงพ่อท่านชักชวนชาวบ้านมาปลูกพืชเกษตรผสมผสาน ปลูกผักปลูกผลไม้เพื่อทดแทนการปลูกมัน 

ซึ่งมีแต่ทำให้ยากจนเพราะเป็นหนี้ ท่านทำที่นี่เป็นแบบอย่าง ปลูกพืชไม้ผล ปลูกผัก 

แล้วก็ชวนชาวบ้านมาปลูก แต่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าไร 

เคยมีคนถามหลวงพ่อว่ามองงานของหลวงพ่อว่าอย่างไรบ้าง สำเร็จหรือล้มเหลว 

หลวงพ่อตอบว่า งานของหลวงพ่อล้มเหลว แต่ตัวหลวงพ่อไม่ล้มเหลว งานล้มเหลวแต่ตัวไม่ล้มเหลว 

ที่เป็นเช่นนั้นเพราะว่า ท่านไม่ได้เอาตัวไปผูกติดกับงาน 

การทำงานแบบไม่มีตัวกู ถึงงานจะล้มเหลว 

มีอุปสรรคอย่างไร ใจก็ไม่กระเทือน 

คนที่เอาตัวกูไปผูกติดกับงาน 

พองานล้มเหลวก็รู้สึกว่าตัวกูล้มเหลวด้วย 

อันนี้ก็ทำให้เกิดความทุกข์

แล้วสุดท้ายก็ไม่มีเรี่ยวไม่มีแรงที่จะทำงานนั้นๆ 

ทั้งๆที่อยากจะช่วยฟื้นฟูป่า แต่สุดท้ายก็ท้อแท้ 

เลิกกลางคัน เพราะว่าความยึดมั่นถือมั่น


อย่างที่ว่ามา ถ้าเราทำงานโดยที่ไม่ยึดว่าเป็นกูของกู มันจะเป็นสิ่งที่หรือพูดอีกอย่างหนึ่งก็คือว่า 

ท่านไม่ยึดว่างานนี้เป็นตัวกูของกู ท่านทำงานแบบว่าไม่มีตัวกูเลยก็ว่าได้

ซึ่งก็อยู่ในวิสัยที่เราทำได้ คนเราไม่จำเป็นว่าต้องทำงานเพราะว่าเป็นของกู หรือเพราะคิดว่างานเป็นตัวกู 

แต่ทำงานเพราะว่ามีเมตตากรุณา ทำงานเพราะเห็นว่างานมีประโยชน์มีคุณค่า 

ก็เหมือนกับป่า ถึงแม้ไม่ใช่ป่าของเรา หรือป่าของกู ก็ดูแลเอาใจใส่มันอย่างจริงจังได้

 เพราะเห็นว่ามันเป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม หรือเพราะเป็นการตอบแทนคุณป่าที่ให้ที่พักพิง 

ให้ความสงบร่มเย็นแก่เรา มันมีหลายเหตุผลที่เราจะรักษาป่า โดยที่ไม่ได้ยึดว่าป่าเป็นของกู หรือว่าเป็นตัวกู 

ก็เช่นเดียวกับงานอื่นๆก็เหมือนกัน และนอกจากการไม่ยึดติดในผลงาน หรือไม่ยึดติดในตัวงาน 

ถึงเวลาเลิกงาน ถึงเวลาที่จะพักจากงาน ก็สามารถที่จะวางได้ 

พระไพศาล วิสาโล

#indhamma #อยู่ในธรรม #ทบทวนธรรม

 #ทำความเข้าใจ #ปรับใช้ในชีวิตประจำวัน #ลงมือทำทันที 

#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ #คิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา

#พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ฉลาดใช้ #ชีวิตดี #เฉลียวคิด 

#ชีวิตจักสนุก #สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน

Created with WordToHTML.net trial.

Dhamma together:ทำงานเพื่อทำงาน ไม่ต้องการอะไร ทำแล้วปล่อยวางๆ

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ... 

 

อารมณ์เกิดมาทางหู อันนี้เรารู้โลกเขาว่ามันดีแล้วมันก็วาง

โลกเขาว่ามันไม่ดี มันก็วาง มันรู้ดีรู้ชั่ว คนที่ไม่รู้ดี รู้ชั่ว ไปยึด

ทั้งดีทั้งชั่วแล้วเป็นทุกข์ทั้งนั้น คนรู้ดีรู้ชั่ว ไม่ได้ยึดในความดี

ไม่ได้ยึดในความชั่ว คนที่ยึดในความดีความชั่ว นั่นคือคนไม่รู้

ดีรู้ชั่ว และคำที่ว่า เราทำอะไร ตลอดที่ว่าเราอยู่ไปนี้ เราอยู่

เพื่อประโยชน์อะไร เราทำงานนี้เราทำเพื่อต้องการอะไร

แต่โลกเขาว่าทำงานอันนี้เพราะต้องการอันนั้น เขาว่าเป็นคนมี

เหตุผล แต่พระท่านสอนยิ่งไปกว่านั้นอีก ท่านว่าทำงานอันนี้

ทำไปแต่ไม่ต้องการอะไร ทำไมไม่ต้องการอะไร? โลกเขา

ต้องทำงานอันนี้เพื่อต้องการอันนั้น ทำงานอันนั้นเพื่อต้องการ

อันนี้ นี่เป็นเหตุผลอย่างชาวโลกเขา

พระพุทธองค์ท่านทรงสอนว่า ทำงานเพื่อทำงาน ไม่ต้องการอะไร ถ้าคนเราทำงานเพื่อต้องการ

อะไร ก็เป็นทุกข์ ลองดูก็ได้ พอนั่งปั๊บก็ต้องการความสงบ ก็นั่งอยู่นั่นแหละ กัดฟันเป็นทุกข์แล้ว

นั่นลองคิดดูซิ มันละเอียดกว่ากันอย่างนี้ คือทำแล้วปล่อยวางๆ อย่างเช่นพราหมณ์เขาบูชายันต์

เขาต้องการสิ่งที่เขาปรารถนานั้นอยู่ การกระทำเช่นนั้นของพราหมณ์นั้นก็ยังไม่พ้นทุกข์ เพราะเขา

มีความปรารถนาจึงทำ ทำแล้วก็ทุกข์ เพราะทำด้วยความปรารถนา ครั้งแรกเราทำก็ปรารถนาให้มัน

เป็นอย่างนั้น ทำไปๆ ทำจนกว่าที่เรียกว่าไม่ปรารถนาอะไรแล้ว ทำเพื่อปล่อยวางมันอยู่ลึกซึ้ง

อย่างนี้ คนเราปฏิบัติธรรมเพื่อต้องการอะไร? เพื่อต้องการพระนิพพานนั่นแหละ จะไม่ได้

พระนิพพาน ความต้องการอันนี้เพื่อให้มีความสงบ มันก็เป็นธรรมดาแต่ว่าไม่ถูกเหมือนกัน จะทำ

อะไรก็ไม่ต้องคิดว่าจะต้องการอะไรทั้งสิ้น ไม่ต้องการอะไรทั้งสิ้นแล้วมันจะเป็นอย่างไร ก็ไม่เป็น

อะไร ถ้าเป็นอะไรมันก็ทุกข์เท่านั้นแหละ

หลวงปู่ชา สุภัทโท  พระธรรมเทศนา "นอกเหตุเหนือผล"

We should reflect on what we are doing here. For what reason are we living

here, what are we working for? In the world they work for this or that

reward, but the monks teach something a little deeper than that. Whatever

we do, we ask for no return. We work for no reward. Worldly people work

because they want this or that, because they want some gain or other, but

the Buddha taught to work just in order to work, we don't ask for anything

beyond that.

If you do something just to get some return it'll cause suffering. Try it out

for yourself! You want to make your mind peaceful so you sit down and try

to make it peaceful - you'll suffer! Try it. Our way is more refined. We do,

and then let go; do, and then let go.

This is something we must see for ourselves, it's very deep. Maybe we

practise because we want to go to Nibbāna - right there, you won't get to

Nibbāna! It's natural to want peace, but it's not really correct. We must

practise without wanting anything at all. If we don't want anything at all,

what will we get? We don't get anything! Whatever you get is a cause for

suffering, so we practise not getting anything.

Ajahn Chah

A Dhamma Talk "No Abiding"

#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ ##คิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา

#พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ฉลาดใช้ #เฉลียวคิด #ชีวิตจักสนุก

#สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน

Dhamma together:วัตถุที่ควรเคารพ

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ... 

วัตถุที่เคารพนั้น คือเครื่องมือสำหรับทำการงาน

ในฐานะเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ควรเคารพ...

โดยทั่วไปคนเคารพเทพเจ้าหรือสิ่งสูงสุดที่ไม่รู้จัก

ว่าเป็นสิ่งที่ควรเคารพ เคารพด้วยการกราบไหว้อ่อนน้อม

เคารพด้วยวาจาคือพร่ำสรรเสริญพระคุณของสิ่งเหล่านั้น

เคารพด้วยใจคือรู้สึกเคารพหวังพึ่งพาอาศัย

เคารพด้วยกายด้วยวาจาด้วยใจในสิ่งที่ตัวรู้สึกว่าเป็นสิ่งสูงสุด

เดี๋ยวนี้อาตมามาบอกท่านทั้งหลายว่า

เครื่องมือสำหรับทำมาหากินนั่นแหละ วัตถุที่ควรเคารพ

ยกตัวอย่างว่า ท่านเป็นข้าราชการพอเข้ามาในห้องทำงานก็ควรพนมมือให้แก่โต๊ะทำงานของท่าน

เสียสักครั้งหนึ่ง ในฐานะโต๊ะทำงานเป็นสิ่งที่ควรเคารพสิ่งศักดิ์สิทธิ์สูงสุด เป็นเหมือนกับบัลลังก์

ที่ประชาชนมอบให้ท่านข้าราชการทั้งหลาย ใช้บัลลังก์นี้บันดาลสิ่งต่าง ๆ ให้เป็นไป เคารพโต๊ะ

ทำงาน แล้วคิดดูเถิดว่าจิตใจจะเป็นอย่างไร จิตใจก็จะซื่อตรงต่อประชาชนผู้มอบหมายอำนาจให้

มาเป็นโต๊ะทำงาน นั่งทำงานนั่งบัญชาการนั่งทำอะไรต่าง ๆ ได้ ขอให้พนมมือให้แก่โต๊ะทำงาน

ทุกครั้งที่เข้ามาในห้องทำงาน หรือว่าเมื่อจะจับเครื่องมืออะไรขึ้นมาทำงาน จะจับจอบจับเสียมจับ

ไถไถนา ในใจก็ขอให้นึกเคารพต่อสิ่งเหล่านี้ ไม่ต้องละอาย ใครจะพนมมือขึ้นแล้วตั้งนะโมแสดง

ความเคารพเสียก่อน แล้วจึงจับเครื่องมือเหล่านั้นไปทำงาน ถ้าทำได้อย่างนี้ก็จะทำงานได้ดีที่สุด

ด้วยจิตใจทั้งหมด ด้วยกำลังสติปัญญาทั้งหมด ด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมด เพราะว่าเคารพในฐานะเป็น

สิ่งสูงสุด เป็นความไม่ประมาทอย่างยิ่ง

พุทธทาสภิกขุ

#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่านนะจ๊ะ #อ่านหลายรอบ #ระดมสมองคิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา

#พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ฉลาดใช้ #เฉลียวคิด #ชีวิตจักสนุก

#สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน

Dhamma together:ทำงานอย่างปล่อยวาง

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...


“ทำงานอะไรก็ตาม พึงทำด้วยความใส่ใจและรับผิดชอบ 

โดยไม่ถือว่างานนั้นเป็นตัวกูของกู ทำเสร็จแล้วก็มอบ

ผลงานให้เป็นของธรรมชาติไป ไม่ยึดว่าเป็นเราหรือ

ของเรา คำสรรเสริญเยินยอและชื่อเสียงเกียรติยศที่

เกิดขึ้นก็มอบให้แก่ธรรมชาติ หรือมอบให้แก่ผู้คนที่

เกี่ยวข้อง แต่ไม่ได้คิดว่าเป็นของเรา ใครสรรเสริญก็

ไม่ได้หลงใหลได้ปลื้ม ใครมาตำหนินินทาก็ไม่ได้

ทุกข์ร้อน เพราะไม่ได้ยึดว่าเป็นของเราตั้งแต่ต้น ตรงนี้

เป็นเรื่องสำคัญเพราะว่าเวลาทำงานเรามักคาดหวังผล 

แถมยังไปยึดติดกับคำสรรเสริญเยินยอและคำนินทาว่า

กล่าว จึงทำงานอย่างไม่มีความสุข” 


พระไพศาล วิสาโล

#อ่านแล้วแบ่งๆกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ #ระดมสมองคิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา

#ประยุกต์ปรับใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ชีวิตสุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน

Dhamma togetherชีวิตของเราแต่ละคน เป็นสิ่งที่ทําให้สมบูรณ์ได้

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ... 

งานไม่ใช่เป็นตัวเรา และก็ไม่ใช่เป็นของเราจริง แต่งานนั้นเป็น

กิจกรรมของชีวิต เป็นกิจกรรมของสังคม เป็นสิ่งที่ชีวิตของเรา

เข้าไปสัมพันธ์เกี่ยวข้อง แล้วก็ต้องผ่านกันไปในที่สุด

งานนั้น เราไม่สามารถทําให้สมบูรณ์แท้จริง เพราะมันขึ้นกับผลที่

มีต่อสิ่งอื่น ขึ้นกับปัจจัยแวดล้อม กาลเทศะ ความเปลี่ยนแปลง

ของสังคม คนอื่นจะต้องมารับช่วงทํากันต่อไป

แต่ชีวิตของเราแต่ละคน เป็นสิ่งที่ทําให้สมบูรณ์ได้ และเรา

สามารถทําให้สมบูรณ์ได้ แม้แต่ด้วยการปฏิบัติงานนี้แหละอย่าง

ถูกต้อง

เมื่อเราปฎิบัติต่องานหรือทํางานอย่างถูกต้อง มีท่าทีของจิตใจต่องานถูกต้องแล้ว ชีวิตก็จะเป็น

ชีวิตที่สมบูรณ์ในตัวในแต่ละขณะนั้นนั่นเอง นี่คือประโยชน์ในระดับต่างๆ จนถึงขั้นสูงสุด

ที่ทางธรรมได้สอนไว้ 

หนังสือ : ชีวิตนี้เพื่องาน งานนี้เพื่อธรรม

โดย สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต)

พิมพ์ครั้งที่ ๒๕ ธันวาคม ๒๕๕๗ หน้า ๓๖

สามารถอ่านหนังสือเพิ่มเติมได้ที่

http://www.watnyanaves.net/th/book_detail/149

ธรรมะ #งาน #สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์

Select your language