พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...
ทุกๆวันเณรน้อยจะมาเคาะระฆัง เณรน้อยเคาะระฆังทุกวัน ระฆังส่งเสียงดังกังวานไปไกล แต่แล้ววันหนึ่ง
ระฆังเกิดเบื่อขึ้นมา จึงบอกให้เณรน้อยหยุดเคาะระฆัง เมื่อเณรน้อยหยุดระฆัง ก็ไม่เกิดเสียงดังกังวาน...
ไก่ที่เคยขันขับขานก็เงียบหงอย ผู้คนที่เคยเบิกบานก็เงียบเหงา ดอกไม้ที่เคยแบ่งบานก็เหี่ยวเฉา
ระฆังเองก็เศร้าสร้อยจนตัวเองรู้สึกได้ จึงขอให้เณรน้อยกลับมาเคาะระฆัง ทุกสิ่งที่เคยเงียบเหงา
ก็กลับเบิกบานอีกครั้ง
ความหมายของการเคาะระฆังคือ การทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด
แม้ดูเหมือนว่าหน้าที่ที่ทำอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันนั้นเป็นเรื่องปกติธรรมดา ไม่เกี่ยวข้องส่งผลกับใครหรือสิ่งใด
แต่ในความจริงแล้วไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย ทุกสิ่งล้วนเกี่ยวข้องเชื่อมโยงกันทั้งสิ้น
เช่นเดียวกับระฆังใบน้อยนี้
| เราต้องตระหนักรู้ถึงวัตถุประสงค์ที่แท้จริง ของการเคาะระฆังก่อนว่า ทำไปเพื่ออะไร วัตถุประสงค์ของการเคาะระฆังที่แท้จริงคือ การส่งสัญญาณแห่งการตื่น ระฆังเป็นสัญญาณเตือนแห่งการเจริญสติ เมื่อเสียงระฆังดังขึ้น เราต้องกลับมาเจริญสติ อย่างน้อยคือกลับมาอยู่กับปัจจุบันขณะ ตามดูตามรู้ลมหายใจ เราก็กลายเป็นคนที่มีสติ |
พระเมธีวชิโรดม
หนังสือระฆังเบิกบาน
#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ #คิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา
#พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ฉลาดใช้ #ชีวิตดี
#เฉลียวคิด #ชีวิตจักสนุก #สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน
#indhamma #อยู่ในธรรม #ทบทวนธรรม
