พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...
ที่ด่าๆกันว่า‘พูดไม่คิด’นั้น เป็นการติเตียนคนปากไวใจเร็ว แต่ในทางปฏิบัติแล้วต่อให้เป็นคนปาก
พล่อยที่สุดในโลกก็ ‘คิดก่อนพูด’ ด้วยกันทั้งสิ้นเมื่อโกรธจัด และใช้อารมณ์โกรธเป็นชนวนระเบิด
คำจะมีการ ‘คิดคะเน’ ว่าพูดกระแทกอย่างไร ใช้คำไหนให้เจ็บดีแต่ ‘ไม่คิดเลย’
ว่าต้องเหนื่อยลากยาวไปกี่ปีกับการโดนคนเจ็บใจตามล้างตามเช็ด เมื่อเกิดอัตตาเบ่งบานและใช้
ก้อนอัตตาเป็นแรงขับคำจะมีการ ‘คิดคำนวณ’ ว่าพูดอย่างไรให้ตัวเองดูดี
โดย ‘ไม่สนใจเลย’ ว่าคนอื่นจะหมั่นไส้ขนาดไหน
|
เมื่อมีสติปัญญาประกอบจิต และอาศัยสติปัญญานั้นกลั่น กรองคำ จะมีการ ‘คิดให้ดี’ ว่า พูดอย่างไร ให้เกิดผลลัพธ์ที่ต้องการ และ ‘ชั่งน้ำหนัก’ แล้วว่าต้องได้ ประโยชน์สูงสุด การจงใจพูดให้คนเจ็บใจก็ดี การจงใจ โอ่อวดให้คนหมั่นไส้ก็ดี การจงใจเอ่ยคำให้เกิดผลที่ควร จะเกิดก็ดี มี‘การจงใจ’ นั้นเองเป็นตัวตัดสินกรรม สมดังที่ พระพุทธเจ้าตรัสว่า เจตนาคือกรรม กรรมคือเจตนา บุคคลคิดแล้วจึงพูด ความคิดจึงเป็นชนวนวจีกรรมเสมอ ไม่มีทางที่ใครในโลกจะ ‘พูดไม่คิด’ |
 |
ปฏิกิริยาของคนฟังรอบตัวที่เกิดขึ้น มีปกติเป็นอย่างไร ก็ นั่นแหละ ผลของกรรมทางวาจา อันเห็น
ได้ทันตาในปัจจุบันอย่างนั้น ว่ากันง่ายๆคือ พูดอย่างไร ก็ต้องตกไปอยู่ในโลกที่เหมาะสมอย่างนั้น!
ดังตฤณ
#อ่านแล้วแบ่งๆกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ #ระดมสมองคิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา #ประยุกต์ปรับใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ชีวิตสุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น