พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...
ธรรมเนียมการแผ่เมตตาให้สัตว์ทั้งหลาย ก่อนทำกัมมัฏฐานมีที่มาหลายทาง
ที่เป็นเหตุผลหรือเป็นปัญญาก็มี ที่เป็นศรัทธาหรือความงมงายก็มี
แต่ก็มีวิธีแผ่หรือคำสำหรับว่าเหมือนๆ กันหมด ส่วนมากก็คือบทว่า
“สพฺเพ สตฺตา สพฺเพ ปาณา สพฺเพ ภูตา อเวรา อพฺยาปชชฌา อนีฆา โหนฺตุ สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ”
ซึ่งเป็นบทแผ่เมตตาทั่วไปและมีคำแปลว่า สัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงเป็นผู้ไม่มีเวร ไม่มีความลำบาก
ไม่มีความทุกข์ จงเป็นผู้มีความสุขบริหารตนเถิด
ส่วนผู้ทำไปด้วยความงมงาย หรือด้วยความหวาดกลัว
มีความมุ่งหมายพิเศษออกไปกว่าธรรมดา
โดยได้รับคำแนะนำว่าพวกภูตผีปิศาจชอบรบกวนบ้างพวกเปรตจะขอส่วนบุญบ้าง
พวกเทวดาจะไม่ช่วยสนับสนุนบ้าง ดังนั้นเป็นต้นก็มีคำกล่าวแผ่เมตตาที่นอกหลักเกณฑ์
หรือนอกแบบแผนของการแผ่เมตตาตามปกติเช่นออกชื่อมนุษย์เหล่านั้นบ้าง ออกชื่อเทวดา
หรือพระเจ้าเป็นต้นบ้าง แล้วแผ่เมตตาให้สัตว์เหล่านั้น เพื่อช่วยตนอีกต่อหนึ่ง
กลายเป็นการบวงสรวงอ้อนวอนไปโดยใช้เมตตาหรือส่วนบุญที่จะได้รับนั้นเอง
เป็นการติดสินบนสินจ้างแก่ผู้ที่จะมาช่วยตนไปก็มี เพราะอำนาจความกลัว
และวางแบบแผนขึ้นเพราะความกลัวนั้นจนเสียความมุ่งหมายเดิม
|
|
การแผ่เมตตาให้ตนเอง...
ควรจะหมายถึงความรักตัวเอง ความเคารพนับถือตัวเอง
ในทางที่จะสนับสนุนกำลังใจของตัวเอง
ให้มีความพอใจหรือความเพลิดเพลิน
ในการกระทำมากยิ่งขึ้นเป็นส่วนใหญ่.
ส่วนการแผ่เมตตาให้สัตว์ทั้งหลายตลอดจนถึงผู้มีเวรนั้น
ควรถือเอาความหมายอย่างสั้นๆ ไปในทางที่ว่า
บัดนี้เราไม่มีเวรต่อใครหมด ยินดีละเวร |
และอีกทางหนึ่งก็คือทำจิตให้เป็นมิตรแก่ทุกคน หรือราวกะว่าทุกคนมีหุ้นส่วนในการกระทำของตน
เพราะการกระทำนี้ ทำเพื่อความดับทุกข์ของสัตว์ทั้งหลายในโลกด้วย และทำในใจเหมือนกับชีวิตทุกชีวิต
ที่แวดล้อมอยู่รอบข้างนั้น เป็นญาติมิตรที่สนับสนุนการกระทำของเราอยู่อย่างเต็มที่
พุทธทาสภิกขุ
เหม่อมองไปจุดสุดปลายฟ้า อยู่บนทางที่ยังสบสน
ชีวิตคนเวียนวกวน หนีไม่พ้นต้องทนสู้
แต่ละคนมุ่งสู่จุดหมาย เพื่อจะไปให้ได้ดังหวัง
บ้างล้มลงตรงข้างทาง พลังแห้งเหือดหายไป
อยากเป็นเหมือนเปลวเทียน ส่องให้เห็นเป็นทาง
อยากเป็นเหมือนสะพานข้ามฝั่ง
ส่งใจเสริมกำลังให้เธอนั้นก้าวเดินต่อไป
เหนื่อยก็พักเอาแรงจะมัวท้อทำไม
บนหนทางยังมีคนเหมือนเรา
ในเมื่อยังมีลมหายใจ ก้าวไปให้สุดกำลัง
อยากเป็นเหมือนเปลวเทียน ส่องให้เห็นเป็นทาง
อยากเป็นเหมือนสะพานข้ามฝั่ง
ส่งใจเสริมกำลังให้เธอนั้นก้าวเดินต่อไป
เหนื่อยก็พักเอาแรงจะมัวท้อทำไม
บนหนทางยังมีคนเหมือนเรา
ในเมื่อยังมีลมหายใจ ก้าวไปให้สุดกำลัง
ก้าวเดินไปไม่หวั่นขวากหนาม ข้ามลำธารไม่หวั่นภูผา
มาร่วมเป็นกำลังใจ ทางแสนไกลร่วมฟันฝ่า
เกิดเป็นคนจงอย่าหยุดยั้ง เพื่อนร่วมทางจงอย่าอ่อนล้า
มาร่วมเป็นกำลังใจ จุดหมายคงอยู่ไม่ไกล
#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ #คิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา
#พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ฉลาดใช้ #ชีวิตดี
#เฉลียวคิด #ชีวิตจักสนุก #สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน
#indhamma #อยู่ในธรรม #ทบทวนธรรม
