พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...
เมื่อบุคคลทั้งหลายปฏิบัติอยู่ที่ใดก็ตาม เห็นอยู่ รู้อยู่ ใครคิดได้ก็ปฏิบัติได้ อยู่ที่ใดก็ตาม ถือว่าเป็นผู้มีโชค
ที่เราพบพุทธศาสนา คือธรรมะคำสั่งสอนของท่าน
และอีกประการหนึ่งการปฏิบัติของพุทธศาสนาของเราทั้งหลายทุกวันนี้
โดยมากทั้งพระเณรทั้งญาติโยมทั้งหลายคอยจะเข้าใจผิด อย่างการทำบุญ เป็นต้น
|
|
"ทำบุญที่สูงสุด คือการทำใจให้เป็นบุญ เป็นสิ่งสำคัญมาก เมื่อเราทำใจให้เป็นบุญ เราก็ไม่ต้องไปกอบโกยอะไรให้มากมาย วัตถุสิ่งของ เงินทองต่างๆ เอาพอสมควร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ท่านให้มีธรรมะไว้ในใจ.." |
พระธรรมนั้นเมื่อเรามีความเดือดร้อนขึ้นมา เรานึกถึงพระธรรมให้เราเย็น เรามีความโลภขึ้นมา
เราระลึกถึง...มันก็หายไป ความโกรธก็เหมือนกัน ความหลงก็เหมือนกัน
ธรรมะเป็นของเยือกเย็น เพราะสภาวธรรมทั้งหลายเป็นของพอดี ไม่เกิน ไม่เหลือ ไม่พร่อง
ถ้าหากพูดถึงธรรมะตอนนี้ เราจะเห็นได้ในเฉพาะตัวเราและทั้งนอกทั้งในปัจจุบันก็ได้
เป็นต้นว่าจิตใจของเราวันนี้ มันมีจิตใจพอดี ใจที่พอดี ก็เห็นว่าข้าวของเงินทองต่าง ๆ
เมื่อได้รับอารมณ์มาแล้ว ไม่ดีใจมากเกินไป ดีใจพอดี
ถ้าหากว่ามันจะเสียใจ ก็ไม่เสียใจมาก เสียใจพอดี ทั้งเสียใจอันนั้น ดีใจอันนั้น ก็เลยเป็นของพอดี
เพราะเรารู้เท่าถึงความพอดีที่เกิดขึ้นภายในจิตใจ เมื่อความพอดีมี มันก็ตัดความไม่พอดีออก
เมื่ออันไหนมันเกินความพอดี มันก็ไม่สบาย เมื่ออันไหนมันพอดีแล้วเราก็สบาย เป็นธรรมะแล้ว
เป็นคำสั่งสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเราแล้ว ไม่มีอะไรต้องแก้ไขอีกในสิ่งที่มันพอดี
ใจท่านไม่เกินพอดี...ดีไม่เกินดี
หลวงปู่ชา สุภัทโท..
จาก มรดกธรรมเล่มที่ ๑๐ “ภาวนาคือพิจารณาให้รู้ตามเป็นจริง” หน้า ๑๐๔-๑๐๕
#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ #คิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา
#พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ฉลาดใช้ #ชีวิตดี
#เฉลียวคิด #ชีวิตจักสนุก #สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน
#indhamma #อยู่ในธรรม #ทบทวนธรรม #ลงมือทำทันที
