INDHAMMA:ประชันความอดทน...

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...

"ไม่ว่าอากาศจะร้อนหรือหนาว ก็จะไม่บ่น ถ้าเราทำจิตใจให้สงบ แม้แต่ไฟก็ยังเย็น น้ำแข็งก็ยังอุ่น ใช่ไหมครับ นี่แหละก็เรียกได้ว่า เป็นการฝึกตนด้วยเหมือนกัน..  " (อากาศร้อนๆ สวมเสื้อผ้าหนาๆ  เหมือนหน้าหนาว แล้วบอกว่า หนาวๆๆๆๆ เป็นการควบคุมจิตใจ ไม่ให้หวั่นไหว.. เรื่องแค่นี้ ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แน่ๆจริงไหม)  อิคคิวซัง

#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ #คิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา 

#พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ฉลาดใช้ #ชีวิตดี 

#เฉลียวคิด #ชีวิตจักสนุก #สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน 

#indhamma #อยู่ในธรรม #ทบทวนธรรม

INDHAMMA:เข้าถึงความสำเร็จของชีวิต

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...

บุคคลที่ทนในสิ่งที่คนอื่นทนได้ยาก  ทำในสิ่งที่คนอื่นทำได้ยาก  บุคคลนั้นจะเข้าถึงความสำเร็จของชีวิต  ความอดทน ความขมขื่น จะเกิดขึ้นในเบื้องต้นของการทำความดี  แต่จะได้รับความชื่นชม  ในขั้นปลาย”

หลวงปู่แหวน สุจิณฺโณ

#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ #คิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา

#พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ฉลาดใช้ #ชีวิตดี 

#เฉลียวคิด #ชีวิตจักสนุก #สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน 

#indhamma #อยู่ในธรรม #ทบทวนธรรม

INDHAMMA:ความอดทนกับความมีสติ

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...

อดทนอย่างเดียวไม่พอ มันต้องมีสติเข้ามาด้วย เพราะถ้ามีสติมันไม่ต้องทนมันเห็นแล้วมันก็ปล่อยได้ 

ทนนี่คือยังแบกอยู่ เหมือนเราแบกของหนักเอาไว้ เราของหนักเราต้องทน 

เหมือนนักยกน้ำหนักต้องใช้ความอดทนมาก เวลาแบกน้ำหนัก จนกว่าจะถึงเวลา 5 วินาทีถึงจะค่อยปล่อย 

แต่ว่าเราไม่ต้องทนก็ได้ หากเรามีสติ เพราะเราจะรู้ว่าไปแบกทำไม?

ถ้าเราแบกเราก็ต้องใช้ความทน  แต่ถ้าเราปล่อย เราวาง มันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะต้องทน  และเราปล่อยวางได้ เพราะเรามีสติ  แต่ที่เราไปแบกเพราะเราไม่มีสติ เราก็เลยไปแบกเอาไว้  มันก็เลยต้องใช้ความทนเข้ามาช่วยประคองเอาไว้  แต่ถ้าปล่อย ถ้าวางเมื่อไร มันก็ไม่มีอะไรที่จำเป็นต้องทน  เพราะมันเบาสบายอยู่แล้ว  นี่คือความต่างระหว่างการใช้ความอดทนหรือขันติ กับการมีสติ  อดทนเพราะต้องแบก แต่ว่าสตินี้ไม่แบก มันปล่อย เพราะไม่เผลอ

พระไพศาล วิสาโล

#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ #คิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา 

#พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน 

#จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ฉลาดใช้ #ชีวิตดี #เฉลียวคิด #ชีวิตจักสนุก #สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน 

#indhamma #อยู่ในธรรม #ทบทวนธรรม #ลงมือทำทันที

Dhamma together:เวลาข้างหน้าจะเห็นผลแน่นอนในความอดทนของตนในความเพียรของตน

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ... 

การสร้างสรรค์ตนเอง การสร้างบ้านเมืองก็ตาม  มิใช่ว่าสร้างในวันเดียวต้องใช้เวลาต้องใช้  ความเพียร ต้องใช้ความอดทนเสียสละ  แต่สำคัญที่สุดคือความอดทน คือไม่ย่อท้อ  ไม่ย่อท้อในสิ่งที่ดีงาม สิ่งที่ดีงามนั้น  ทำมันน่าเบื่อ บางทีเหมือนว่าไม่ได้ผลไม่ดัง  คือดูมันครึทำดีนี่

แต่ขอรับรองว่าการทำให้ดีไม่ครึต้องมีความอดทน เวลาข้างหน้าจะเห็นผลแน่นอนในความอดทนของตน

ในความเพียรของตน ต้องถือว่าวันนี้เราทำยังไม่ได้ผล อย่าไปท้อบอกว่าวันนี้เราทำแล้วก็ไม่ได้ผล

พรุ่งนี้เราจะต้องทำอีก วันนี้เราทำ พรุ่งนี้เราก็ทำ อาทิตย์หน้าเราก็ทำ เดือนหน้าเราก็ทำ

กระแสพระบรมราโชวาท พระราชทานแก่นักเรียน นักศึกษา ครู และอาจารย์

ในโอกาสเข้าเฝ้าฯ ณ อาคารใหม่ สวนอัมพร วันเสาร์ ที่ ๒๗ ตุลาคม ๒๕๑๖

#พวกเราคือกำลังของแผ่นดิน

#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่านนะจ๊ะ #อ่านหลายรอบ #ระดมสมองคิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา

#พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ฉลาดใช้ #เฉลียวคิด #ชีวิตจักสนุก

#สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน

Dhamma together:ชีวิต...ต้องนิ่งได้...ทนได้...รอได้...ช้าได้...และดีได้

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...

นิ่งได้...ทนได้...รอได้...ช้าได้...ดีได้... ...เพื่อรักษาไว้ซึ่งชีวิตครอบครัว มีบางครั้งที่เราต้องทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ มีบ้างบางครั้งที่เราต้องเลิกทำในสิ่งที่ชอบ เพื่อความก้าวหน้าของชีวิตครอบครัว มีบ่อยครั้งที่เราต้องรู้จักใช้สติ  ต้องรู้จัก อดทน และให้อภัย

 ดูอย่างต้นไม้ซิ มันไม่เคยที่จะฝืนลิขิตของฤดูกาล มันไม่คิดจะขัดธรรมชาติ เมื่อถึงคราวต้องทิ้ง

ใบก็ยินยอมแต่โดยดี อดทนและอดทน เพื่อผลิใบ และดอกผลเมื่อฝนมา เพราะเมื่อเวลามาถึง

ทุกสิ่งจะดำเนินไป

...ชีวิตที่เรียบง่ายคือชีวิตที่มีสุข...

ธรรมมะหลวงพ่อจรัญ

#อ่านแล้วแบ่งๆกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ #ระดมสมองคิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา

#ประยุกต์ปรับใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ชีวิตสุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน

Dhamma together:"ความอดทนเป็นเครื่องประดับของนักปราชญ์"

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...

"ความอดทนเป็นเครื่องประดับของนักปราชญ์" การที่พระภิกษุสามเณรทำหน้าที่ศึกษาพระปริยัติธรรม เปรียบเป็นบันไดก้าวไปสู่ความเป็นนักปราชญ์อยู่แล้ว แต่หากขาดความอดทนในการต่อสู้กับกิเลส ไม่ว่าจะเป็น ความเกียจคร้าน ความรักสบาย ความท้อแท้ อันเป็น อุปสรรคขวางบันไดแต่ละขั้น จะไม่มีวันบรรลุจุดสูงสุดที่ ปรารถนาได้ เพราะฉะนั้นผู้เป็นนักปราชญ์ หรือผู้ประสงค์ จะเป็นนักปราชญ์ จึงละความอดทนอดกลั้นไปเสียไม่ได้ แม้สักชั่วขณะ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก

#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่านนะจ๊ะ #อ่านหลายรอบ #ระดมสมองคิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา #พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ชีวิตสุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน

Dhamma together:เราบังคับตัวเองให้ทำสิ่งที่ไม่อยากทำ นั่นยังไม่ใช่ความอดทน

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...

ชีวิตคนทั่วไป บางทีแต่งงานแล้วไม่มีความสุข หรือว่าอยู่ในที่ทำงานไม่มีความสุข เป็นต้น

อดทน อดทน อดทน อดทน อืมมมมมม อดทนนน อดทนนนน กัดฟันนน กัดฟันนนน

มันก็ดีอยู่ น่าอนุโมทนาถ้าทำได้ แต่มันก็ยังไม่ใช่ขันติความอดทนที่แท้จริง เพียงแต่ว่า

อาจเป็นทางนำไปสู่ขันติได้ แล้วเราจะรู้ได้อย่างไร รู้ได้ว่าลึกๆ มันจะมีความโกรธ ความแค้น

ความรู้สึกกดดัน ความรู้สึกเบื่อหน่าย ค่อยๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เพราะเรารู้สึกว่า เราบังคับตัวเอง

ให้ทำสิ่งที่ไม่อยากทำ นั่นยังไม่ใช่ความอดทน

ความอดทน คือ จิตใจไม่สู้ ไม่ฝืน ไม่หดหู่ ในเมื่อเจอหรือต้องอยู่กับสิ่งที่ไม่ชอบ ไม่ต้องการ มีความปกติกับสิ่งที่ไม่ชอบ มีความสงบกับสิ่งที่ ไม่สงบ มีการยอมรับกับภาวะที่ไม่ปรารถนา ไม่มีการสู้ แม้แต่ด้วยความคิด ถ้าจะเป็นขันติบารมี จะต้องมีความรู้สึก ‘ปกติ’ อยู่ ต้องถึงขั้นนี้ มันจึงจะเป็นเครื่องเผากิเลส

พระอาจารย์ชยสาโร

 

Dhamma together:ความสำคัญของวินัยเพื่อผลในระยะยาวคุ้มค่า

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...

การกระทำของเราแบ่งออกได้เป็น ๔ ประเภทได้โดยเอาความสุขและความทุกข์เป็นหลัก คือ

๑ ทุกข์เพื่อทุกข์

๒ ทุกข์เพื่อสุข

๓ สุขเพื่อทุกข์

๔ สุขเพื่อสุข

      การกระทำข้อที่หนึ่งไม่เป็นปัญหา เพราะสิ่งที่ทำด้วยความยากลำบากและมีผลเป็นทุกข์

ไม่มีใครสนใจอยู่แล้ว ข้อที่สี่ก็เหมือนกัน สิ่งใดที่ทำอย่างมีความสุขแล้วมีผลคือความสุขใครๆ

ก็อยากจะทำอยู่แล้ว

     ปัญหาของมนุษย์มักจะอยู่ที่ข้อสองกับสาม คือทำอย่างไรเราจึงจะยอมทำสิ่งที่ตรากตรำ

หรือยากลำบากเมื่อผลในระยะยาวคุ้มค่า แล้วทำอย่างไรเราจึงจะยอมงดในสิ่งที่เราชอบทำแต่

มีผลร้ายตามมา ตรงนี้เราจึงเห็นความสำคัญของวินัย วินัยเกิดขึ้นอย่างไร?

วินัยที่แท้ต้องเกิดจากภายใน ไม่ใช่การบังคับจาก ภายนอก เกิดด้วยความอดทนข้อหนึ่ง แต่ที่สำคัญ ที่สุดคือความคิดแยบคายโดยเฉพาะการพิจารณา ในอานิสงส์ผลดีของการกระทำที่ไม่สนุกแต่ควรทำ และโทษผลร้ายของการกระทำที่สนุกแต่ไม่ควรทำ ถ้าเราพิจารณาอย่างถี่ถ้วนเป็นเนืองนิตย์ในสอง ข้อนี้ ทั้งในแง่ผลกระทบต่อสุขภาพกาย สุขภาพจิต ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างทั้งในระยะสั้น และระยะยาว แรงบันดาลใจที่จะงดในสิ่งที่ควรงดและ บำเพ็ญในสิ่งที่ควรบำเพ็ญจะตามมาเอง

สรุปแล้วว่าวินัยที่มั่นคงและเป็นที่พึ่งได้เกิดจากแรงบันดาลใจ (ฉันทะ) บวกความอดทน

ซึ่งเป็นผลของความคิดแยบคาย (โยนิโสมนสิการ)

พระอาจารย์ชยสาโร