พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...
การปฏิบัติธรรมที่เราต้องพิจารณาธรรม พิจารณาอารมณ์ ก็คือพิจารณาใจเรานั่นเอง
คนเราจะหาที่พึ่งแต่ภายนอกไม่ได้
บางคนทุกข์ขึ้นมาก็ไปหาหมอดู ไปหาพระรดน้ำมนต์ หาคนทำพิธีสะเดาะเคราะห์ต่อชะตา คือ
ต่อใจตนเองให้ปิติ
 |
“ทาน” ทำให้เราปีติ ทำทานมากๆ แล้วจะสะเดาะเคราะห์ได้ “ศีล” รักษาศีลแล้วจะสะเดาะเคราะห์ให้ได้ ทำใจให้ปีติในศีล มั่นใจในศีลตนเองว่ามีศีลตลอด “สมาธิ” ทำใจให้ไม่โกรธ ทำใจให้เย็น ทำให้มีองค์ภาวนา ทำให้ฌานเกิดขึ้น ทำให้จิตตั้งมั่นเกิดขึ้น นั่นแหละ ! จะสะเดาะเคราะห์ต่อชะตาได้ “ปัญญา” ทำปัญญาให้รู้ว่าขันธ์ ๕ ทั้งหลาย เกิดแก่เจ็บตายเป็นของมีทุกข์ทั้งนั้น |
เราแบกขันธ์ ๕ แบกไปแบกมา หนักไปหนักมา ต้องพากิน พาเดิน พานั่ง พานอน พาถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะ
เราลำบากอยู่ตลอดคืนตลอดวัน ร่างกายนี่เป็นของหนัก นั่งนานก็หนัก นอนนานก็หนัก กินนานก็หนัก
หายใจมากก็หนัก คิดมากก็หนัก อยู่นานก็หนัก อายุมากก็หนักมากขึ้น นี่คือทุกข์ เมื่อเรามีปัญญามองเห็น
อย่างนี้แล้ว เราก็ต้องหาทางพ้นทุกข์อันนี้ การที่เราจะพ้นทุกข์ได้ก็ต้องแสวงหาธรรมะคือพระนิพพาน ..
นั่งให้เบา นอนให้เบา กินให้เบา ไม่ต้องคิดอะไรมาก นี่เราเรียกว่าหาทางดับทุกข์ มีที่พึ่งทางใจ เมื่อเรามา
ประพฤติอย่างนี้แล้ว เราจึงจะมีที่พึ่ง..
หลวงพ่อสนอง กตปฺญโญ..
#inndhamma #อยู่ในธรรม #ทบทวนธรรม
#ทำความเข้าใจ #ปรับใช้ในชีวิตประจำวัน #ลงมือทำทันที
#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ #คิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา
#พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ฉลาดใช้ #เฉลียวคิด #ชีวิตจักสนุก
#สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน
