พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...
ให้ธรรมะเป็นเครื่องอบรมในการปฏิบัติอบรมจิต ในเบื้องต้น
ขอให้ทุกๆ ท่านตั้งใจนอบน้อมนมัสการ
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น
ตั้งใจถึงพระองค์พร้อมทั้งพระธรรมและพระสงฆ์เป็นสรณะ
ตั้งใจสำรวมกายวาจาใจให้เป็นศีล ทำสมาธิในการอ่าน การฟัง คิด พิจารณาเพื่อให้ได้ปัญญาในธรรม
|
คนเก่งถ้ามีความดีควบคู่ไปด้วยก็จะดีมาก เพราะจะทำประโยชน์ได้มาก ถ้าเก่งแต่ไม่มีความดี ก็จะถูกใช้ไปทำลายผู้อื่น สร้างปัญหา สร้างเรื่องราวต่างๆได้มากมายก่ายกอง ถ้าเป็นคนดีแต่ไม่เก่งอย่างน้อยก็จะ ไม่ไปสร้างความเดือดร้อนให้กับผู้อื่นและตนเอง เพราะความดีเป็นเหตุนำความร่มเย็นเป็นสุข มาให้ตนเองและผู้อื่น |
|
คนดีมีลักษณะอย่างไร มีความเมตตากรุณาไมตรีจิต ต่อเพื่อนสัตว์เพื่อนมนุษย์ร่วมโลก |
มีความปรารถนาดี ที่จะให้ผู้อื่นมีความสุข
ตนเองปรารถนาอะไรก็คิดว่าผู้อื่นมีความปรารถนาเหมือนกัน
ปรารถนาความสุขก็คิดว่าผู้อื่นก็ปรารถนาความสุขเหมือนกัน
เวลาจะทำอะไรก็จะระมัดระวังไม่ให้ไปสร้างความเดือดร้อนกับผู้อื่น
เพราะคนเรามีความจำเป็นที่จะต้องดูแลรักษาชีวิตร่างกายของตน ต้องทำมาหากิน หารายได้เพื่อปัจจัยทั้ง ๔
ที่สำคัญต่อการดำรงชีพ แต่ไม่จำเป็นต้องไปเบียดเบียนสร้างความเดือดร้อนให้กับผู้อื่น
ทุกคนสามารถหากันได้ด้วยความสุจริตถูกต้องดีงาม ถึงแม้จะแข่งขันกัน ก็แข่งกันในกรอบของกฎและกติกา
เช่นนักกีฬาที่แท้จริงที่แข่งอยู่ในกรอบของกฎกติกา ไม่ละเมิดกฎกติกาเหมือนนักกีฬาบางคน
ที่ใช้ยาเสริมบำรุงกำลัง ที่กฎกติกาห้ามไว้ ถ้าทำอย่างนี้ก็แสดงว่าเป็นคนไม่ดี ถึงแม้จะได้เหรียญทองมา
ก็ไม่ได้มาด้วยวิธีที่ถูกต้อง ไม่สุจริต ไม่ภาคภูมิใจ ไม่สุขใจ สู้คนที่แข่งอยู่ในกฎกติกาไม่ได้
แม้จะแพ้ก็มีความสุขใจ เพราะมีน้ำใจของนักกีฬา รู้ว่าการแข่งขันย่อมมีแพ้มีชนะเป็นธรรมดา
แต่ถ้าอยู่ในกรอบของกฎกติกาแล้ว ถือว่าชนะด้วยกันทั้งสองฝ่าย ทั้งผู้ชนะและผู้แพ้
แต่ถ้าผู้ชนะไม่อยู่ในกรอบกติกา ผู้ชนะนั่นแหละคือผู้แพ้ แพ้ภัยตนเอง คือความทุจริต ความไม่ซื่อสัตย์
เป็นคนไม่มีศีลไม่มีสัตย์ ไม่มีสุจริต แต่คนที่แพ้ด้วยความซื่อสัตย์สุจริตจะเป็นผู้ชนะด้วยความดี
เราจึงอย่าดูที่การแพ้ชนะ ความร่ำรวยมีชื่อเสียง มีคนสรรเสริญเป็นหลัก ให้ดูที่ความดีเป็นหลัก
ให้ดูว่าทำในสิ่งที่ดีที่ถูกต้องหรือไม่ ถ้าทำแม้จะไม่ร่ำรวย ไม่มีตำแหน่งสูงๆ ไม่มีใครยกย่องสรรเสริญเยินยอ
ก็ไม่เป็นไร เพราะจะมีความสุขมากกว่าคนที่ไม่มีความดี แม้จะมีเงินทองมาก มีตำแหน่งสูง มีคนยกย่อง
แต่จะไม่มีความภูมิใจอิ่มเอิบใจ เพราะความดีเท่านั้นที่จะทำให้มีได้
ถึงแม้ว่าผู้อื่นจะไม่รู้ว่าเราได้ทำความดีเป็นคนดี ไม่มีใครยกย่องสรรเสริญ
แต่เราจะมีความสุขความภูมิใจ เพราะรู้ว่าเราเป็นอย่างไร
ส่วนคนไม่ดีนั้น ถึงแม้จะมีคนยกย่องสรรเสริญเยินยอ ให้รางวัลมากน้อยเพียงไร
แต่ตัวเขาเองจะรู้อยู่ในใจว่าเขาไม่ได้เป็นอย่างที่ผู้อื่นยกย่องเลย จะมีความสุขใจความภูมิใจได้อย่างไร
จึงควรให้ความสำคัญต่อการสร้างความดีให้เป็นคนดีเป็นหลัก ให้ถือความเก่งเป็นเรื่องรองลงมา
ทำไปตามกำลังความสามารถเท่าที่จะทำได้ จะเก่งหรือไม่เก่งไม่สำคัญเท่าไร
เพราะใจไม่ได้อาศัยความเก่งให้สุขให้เจริญ แต่อาศัยความดี เช่นบุญกุศล ความซื่อสัตย์สุจริต
เป็นเหตุพัฒนาจิตใจขึ้นไปเรื่อยๆจนถึงจุดสูงสุด ดังที่พระพุทธเจ้าและพระอรหันตสาวกทั้งหลายได้พัฒนากัน
อาศัยความเก่งเป็นเครื่องมือในการเผยแผ่ความดีต่างๆให้กับผู้อื่น ถ้ามีทั้งความดีและความเก่ง
ก็จะสามารถเผยแผ่ได้มาก ถ้ามีแต่ความดีไม่มีความเก่ง ก็จะไม่สามารถเผยแผ่ได้มาก
เหมือนพระพุทธเจ้าที่มีทั้งความดีและความเก่ง สามารถเผยแผ่อบรมสั่งสอนสัตว์โลกได้เป็นจำนวนมาก.
#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ #คิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา
#พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ฉลาดใช้ #ชีวิตดี
#เฉลียวคิด #ชีวิตจักสนุก #สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน
#indhamma #อยู่ในธรรม #ทบทวนธรรม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น