พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...
|
 |
พอเกิดออกมาก็เป็นหนี้บุญคุณบิดามารดาที่ให้เกิดมา แล้วก็เป็นหนี้อะไรอีกหลาย ๆ อย่างที่เขาทำไว้ดีทำไว้ถูกต้อง เราเกิดมาก็ได้อาศัยไอ้ความรู้ หยูกยา การบำบัด โรคภัยไข้เจ็บ พอเกิดมาเราก็ได้ใช้ได้กิน ได้ใช้ ก็เป็นหนี้บุคคล ผู้ได้คิดค้น สิ่งเหล่านั้นขึ้นมา ใส่ไว้ในโลก พอทารกเกิดมาจากท้องมารดา ก็ได้ใช้ ได้กินได้ใช้ ก็เป็นหนี้ไปแล้ว ก็เป็นหนี้บุญคุณของบิดามารดาไปแล้ว และมันก็ได้รับการคุ้มครองดูแลรักษาเรื่อยมา ๆ |
เช่นว่าประเทศชาติ มีระบบการปกครองดี มีกฎหมายดี มีการทำหน้าทีดี
มีความปลอดภัย เราก็อยู่อย่างปลอดภัย ถ้ามันไม่มีสิ่งเหล่านี้ ก็มีคนมาฆ่าตายเมื่อไรก็ได้
จะมีคนมาบุกรุก จะมีคนมาเหยียบย่ำ มาปล้นมาชิงมาอะไรก็ได้
นี่ก็เรียกว่ามันก็เป็นหนี้โดยไม่รู้ตัวแล้วและบางคนก็ไม่อาจจะรู้หรือไม่คิดไม่คิดไม่ยอมรับรู้ก็มี
มันก็มี มีไปตามแบบอันธพาล เราควรจะระลึกถึงข้อที่ว่า มันอยู่คนเดียวไม่ได้ในโลกนี้
มันจะต้องอาศัยซึ่งกันและกันไปลองคิดอยู่คนเดียวดู
ลองคิดอยู่คนเดียวในโลกนี้ดูจะอยู่ได้ไหม จะอยู่ได้อย่างไร ในโลกนี้คนเดียว
ไม่ว่าเขาจะยกโลกทั้งโลกนี้ ให้เราเป็นเจ้าของ ครองคนเดียวมันก็อยู่ไม่ได้นั่นแหละ
นี่เรียกว่ามันก็ต้องสัมพันธ์กันทุกอย่าง แล้วจะรู้จักบุญคุณของสิ่งต่าง ๆ ที่เราได้อาศัย
คำว่าอาศัยนี่ก็ได้อาศัยกิน ได้อาศัยใช้สอย ได้อาศัยร่มเงา ได้อาศัยเพื่อความปลอดภัย
ความสะดวกสบาย คนโบราณเขาจึงมีการสั่งสอนอบรมให้รู้จักบุญคุณไปเสียหมด
แล้วก็จะได้ไม่ทำผิดกับสิ่งเหล่านั้น
พุทธทาสภิกขุ ธรรมเทศนา ความเป็นหนี้ และความไม่เป็นหนี้ ปี ๒๕๓๐
สุดท้าย ถ้าโลกนี้ มีแค่เรา เราจะอยู่ได้จริงหรือ
HOW DO I LIVE WITHOUT YOU
#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ #คิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา
#พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ฉลาดใช้ #ชีวิตดี
#เฉลียวคิด #ชีวิตจักสนุก #สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน
#indhamma #อยู่ในธรรม #ทบทวนธรรม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น