พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...
ในการวิเคราะห์ความสุข ประเด็นสำคัญอยู่ที่ความไม่เที่ยง
เราติดในโลกียสุขตอนเป็นหนุ่มเป็นสาว เมื่อเราแก่ลง เราจะรู้สึกเหมือน ชีวิตเป็นดอกไม้เฉา
หรือต้นไม้กรำแดด จะกลุ้มใจว่าชีวิตของคนแก่นี้ไม่มีความหมาย เพราะว่าเราเคยยึดมั่นถือมั่น
ในความสุข ทางเนื้อหนังว่า เป็นสิ่งที่ให้ความหมายแก่ชีวิต แต่ตอนนี้กำลังตาฟาง
หูไม่ค่อยได้ยิน นั่งลงก็ “โอ๊ย” ลุกขึ้นก็ “โอ๊ย” ท่านข้าวก็ไม่อร่อย
ไม่มีอริยทรัพย์เป็นที่พึ่งภายใน เลยทุกข์เสียดาย
อดีต กลัวอนาคต จิตใจเหี่ยวแห้ง ผู้หญิงเลยหันเข้าหาวัด ผู้ชายหันหาเมียน้อย
ทั้งสองก็ไม่ค่อยได้เรื่อง
|
แต่ถ้าเราเอาความสุขที่เกิดจากคุณงามความดี เป็นจุดมุ่งหมายในการดำเนินชีวิต ความสุขนี้เรามีโอกาสเข้าถึง มีโอกาสที่จะเสวยตลอดชาติ แล้วเป็นความสุขที่เยือกเย็น เป็นความสุขที่เกิดขึ้นในจิตใจของเราแล้ว จะแผ่ไปมีผลต่อคนรอบข้างด้วย |
|
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น