แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เห็นคุณค่า แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เห็นคุณค่า แสดงบทความทั้งหมด

Dhamma together:เห็นคุณค่าของตัวเองและของผู้อื่น

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...




 "ผู้เห็นคุณค่าของตัว จึงควรเห็นคุณค่าของผู้อื่น 

ว่ามีความรู้สึกเช่นเดียวกัน ไม่เบียดเบียนทำลายกัน

ผู้มีศิลสัตย์ เมื่อทำลายขันธ์ไปในสุคติในโลกสวรรค์

ไม่ตกต่ำเพราะอำนาจศีลคุ้มครองรักษาและสนับสนุน 

จึงสมควรอย่างยิ่งที่จะพากันรักษาให้บริบูรณ์

ธรรมสั่งสอนแล้ว ควรจดจำให้ดี 

ปฏิบัติให้มั่นคงจะเป็นผู้ทรงคุณสมบัติทุกอย่าง

แน่นอน" 

โอวาทธรรม

หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่านนะจ๊ะ #อ่านหลายรอบ #ระดมสมองคิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา

#พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ฉลาดใช้ #เฉลียวคิด #ชีวิตจักสนุก

#สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน

Dhamma together:คนเราถ้าไม่ขาด ไม่สูญเสีย หรือไม่พลัดพรากห่างไกลจากสิ่งที่เคยมีเราจะไม่รู้เลยว่าสิ่งนั้นมีคุณค่า

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...



คนเราถ้าไม่ขาด ไม่สูญเสีย หรือไม่พลัดพรากห่างไกล

จากสิ่งที่เคยมีเราจะไม่รู้เลยว่าสิ่งนั้นมีคุณค่า ไม่ว่าจะเป็น

สิ่งของหรือบุคคล คนที่มีพ่อแม่จะค่อยไม่รู้สึกเลยว่า

การที่ได้อยู่กับพ่อแม่ หรือพ่อแม่ยังอยู่กับเรานั้นมี

ความหมายเพียงใด พอไกลจากท่านหรือท่านเสียชีวิตไป

จึงค่อยได้คิดว่าช่วงนั้นเป็นช่วงที่เรามีความสุขที่สุด

ในชีวิต แต่ตอนนั้นไม่รู้สึกนะว่าเป็นช่วงที่มีความสุข

เพราะใจอยากได้อย่างอื่นที่ไม่เคยมี คนเรามักจะแสวงหา

สิ่งที่ไม่มี เราคิดว่าถ้าเราได้มันมาเราจะมีความสุข

แต่เรา ลืมมองไปว่าสิ่งที่เรามีอยู่กับตัวตอนนี้ให้ความสุขกับเราแล้ว ไม่ต้องแสวงหาความสุข

จากที่ไหนอีก การที่เรามาลำบากอย่างนี้ อย่างน้อยๆ มันทำให้เราได้เห็นว่าบ้านเอย หอพัก

เอย เป็นที่ ๆ ให้ความสุขแก่เรา ไม่ต้องดิ้นรนเรียกร้องแสวงหาอะไรมากกว่านี้ก็ได้ เป็นเพราะ

เราไม่เห็นคุณค่าของสิ่งที่เรามี เราถึงอยากได้โน่นอยากได้นี่ มีโทรศัพท์มือถือแล้ว

ก็ไม่พอใจอยากได้รุ่นใหม่ อยากได้รุ่นที่มีลูกเล่นมากกว่านี้ แต่พอโทรศัพท์หายถึงค่อยรู้ว่า

มันมีค่า เราอย่ามาคอยให้มันหายหรือสูญเสียมันไปก่อนแล้วค่อยเห็นคุณค่า ต้องรู้จักชื่นชม

มันเสียตั้งแต่เดี๋ยวนี้ ตั้งแต่มันยังอยู่กับเรา คนเรามักจะเห็นคุณค่าของสิ่งต่างๆ อยู่ ๒ ช่วง

ช่วงที่ ๑ คือตอนได้มาใหม่ๆ จะทะนุถนอมมากเลยไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า โทรศัพท์ เครื่องเล่น

MP3 กล้องถ่ายรูป ตอนได้มาใหม่ๆ ก็ทะนุถนอม แต่พออยู่ไปนานๆ ก็ไม่เห็นคุณค่าแล้ว

ไปเห็นคุณค่าอีกทีตอนมันหาย แต่ตอนที่มันอยู่กับเรากลับไม่เห็นคุณค่า บางทีเจอเพื่อนก็

ชอบเขา อยากได้เป็นแฟน พอได้เป็นแฟนใหม่ๆ มีความสุขมากเลย พออยู่ไปนานๆ ก็เบื่อ

แล้ว อยากได้คนใหม่อยากได้กิ๊ก คนเดิมไม่เอาแล้วไม่สวยน่าเบื่อ แต่พอเขาทิ้งเราไปแล้ว

ก็มาเสียดาย ได้คิดว่าเขาดีกับเรามาก แต่ก็สายไปแล้ว คนเราจะเริ่มเห็นคุณค่าของคน

ของเพื่อน ของแฟนตอนที่ได้มาใหม่ๆ กับอีกตอนหนึ่งคือตอนที่เขาจากเราไป แต่ตอนที่เขา

อยู่กับเรานั้นเราไม่ค่อยเห็นคุณค่าเท่าไหร่ การมาลำบากอย่างนี้ มาอยู่แบบขาดแคลน

ทุกอย่าง จะช่วยให้เราเห็นคุณค่าของสิ่งที่เราเคยมี ความลำบากจึงมีประโยชน์ คนเราต้อง

เจอความลำบากบ้าง เพราะความลำบากจะทำให้ได้สติ ลำบากจะทำให้เกิดปัญญา

ความลำบากจะทำให้เราเห็นคุณค่าของสิ่งที่เราเคยมี เพราะฉะนั้นอย่ากลัวความลำบากนะ

ต้อนรับ ยิ้มรับ โอบกอดความลำบากเลยก็ได้ พรุ่งนี้ยังมีความลำบากอีกมากที่เราต้องอ้าแขน

ต้อนรับ ขอให้เตรียมใจไว้

ข้อธรรม คำสอน พระไพศาล วิสาโล บรรยายธรรมยาตรา

Select your language