INDHAMMA:รับผิดชอบตัวเอง

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...

...วันนี้เป็นวันปีใหม่ ให้พี่น้องทั้งหลายตั้งเนื้อตั้งตัว ถ้าปีเก่าผ่านมาแล้วปฏิบัติตัวเหลวแหลกไม่ดี 

มาปีใหม่นี้ก็ให้แก้ไขดัดแปลงตนเองเสียใหม่ ให้ดีขึ้นๆ อย่างนั้นจึงเรียกว่าเป็นคนรับผิดชอบตัวเอง 

พอตื่นขึ้นมาแล้ววันนี้จะทำอะไรให้คิดเสีย ตื่นขึ้นมาวันไหนก็มืดกับแจ้งๆ เจ้าของโกโรโกโส

ไม่เกิดประโยชน์อะไร ตื่นขึ้นมาให้ดัดแปลงตัวเอง ไม่ดีตรงไหนให้แก้ไขดัดแปลง 

ไม่อย่างนั้นไม่ดีเลย ให้ดัดแปลงเจ้าของ 

วันนี้บกพร่องอะไร ให้แก้ไขดัดแปลงเจ้าของให้ดีขึ้นโดยลำดับ 

ไม่อย่างนั้นก็มีแต่มืดกับแจ้งไม่เกิดประโยชน์อะไร ประโยชน์อยู่กับเรา ความเสียหายอยู่กับเรา 

ถ้าปฏิบัติตัวให้ดีมันก็ดีขึ้นทั้งนั้นละ  มืดกับแจ้งมีอย่างนี้ตั้งกัปตั้งกัลป์ การที่ดีหรือชั่วมันอยู่กับคนเรา  พยายามดัดแปลงเจ้าของให้ดีให้มีหลักมีเกณฑ์  การอยู่การกินการใช้สอยอย่าฟุ่มเฟือย ฟุ้งเฟ้อเห่อเหิมไม่ดี  กะระยะให้พอดีกับครอบครัวความเป็นอยู่ของตัวเอง  อย่าฟุ้งเฟ้อไม่ดี ถ้าฟุ้งเฟ้อแล้วเห็นเขามีเราอยากมี  เห็นเขาได้เราอยากได้ อย่างนี้เอาไปเอามา ก็ไปติดหนี้เขาไม่ดีเลย พากันจำเอา

วันนี้ไม่พูดมากอะไร เหนื่อยมากแล้ว ให้พากันดัดแปลงเจ้าของให้ดีๆ ศีลธรรมเป็นเครื่องยับยั้งจิตใจ 

ถ้าไม่มีศีลมีธรรมแล้วเตลิดเปิดเปิง มีศีลมีธรรมแล้วรู้เนื้อรู้ตัว 

จะแก้ไขดัดแปลงตัวเองได้จากศีลจากธรรม ให้พากันจำเอา ทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับเจ้าของ 

เจ้าของพาดีก็ดี เจ้าของพาเลวก็เลว สิ่งเหล่านั้นเลยกลายมาเป็นข้าศึก

ศัตรูต่อเจ้าของเพราะความเลวของตัวเองนั่นแหละ ถ้าเจ้าของดีแล้วทุกสิ่งทุกอย่างก็ดี ให้จำเอา..." 

หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

เทศน์อบรมฆราวาส ณ วัดป่าบ้านตาด

เมื่อวันที่ ๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๕๓

#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ #คิดหลายๆหน 

#ฝึกฝนปัญญา #พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง 

#ฉลาดใช้ #ชีวิตดี #เฉลียวคิด #ชีวิตจักสนุก #สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน 

#indhamma #อยู่ในธรรม #ทบทวนธรรม

INDHAMMA:ให้เขามีโอกาสพัฒนาตัวเอง

พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...

พ่อแม่เลี้ยงลูก  ถ้าเอาแต่เมตตา กรุณา มุทิตา  ก็ทำให้ลูกหมดทุกอย่าง  แต่ลูกไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ หรืออยู่กับมนุษย์ด้วยกันอย่างเดียว  อีกด้านหนึ่งชีวิตของลูกต้องอยู่กับความเป็นจริง ของโลกและชีวิต เขาจะต้องไปมีชีวิตของเขาเอง ในโลก ในสังคม ซึ่งเขาจะต้องรับผิดชอบตัวเอง  ปัญหาก็คือเขารับผิดชอบชีวิตของเขาเอง ได้หรือไม่

ถ้าเราเอาแต่ช่วยเขาด้วยเมตตา กรุณา มุทิตา เขาอาจจะไม่รู้จักทำอะไรให้เป็นด้วยตัวเอง 

และรับผิดชอบตัวเองไม่ได้ คือไม่สามารถพึ่งตนเอง 

ในระยะยาวพ่อแม่ไม่ได้อยู่กับเขาตลอดไป เขาจะต้องอยู่กับโลกแห่งความเป็นจริง

ที่มันไม่เข้าใครออกใคร เขาจะต้องรับผิดชอบชีวิตของตัวเองให้ได้ 

ตอนนี้แหละที่ท่านให้ใช้ข้อสี่ คือ สามข้อแรกนี่พอแม่จะทำให้ลูก แต่ข้อสี่พ่อแม่จะดู 

ให้ลูกทำ ข้อสี่นี่แหละคืออุเบกขา 

อุเบกขา แปลว่า คอยดู หรือดูอยู่ใกล้ๆ 

มาจาก อุป แปลว่า คอย หรือใกล้ๆ

และ อิกข แปลว่า มองดู 

อุเบกขา จึงแปลว่า มองดูอยู่ใกล้ๆ หรือคอยมองดู แต่ไม่ใช่ดูเปล่าๆ ดูให้เขาทำ 

คือพ่อแม่ต้องใช้ปัญญาพิจารณาว่า ต่อไปลูกเราจะโต จะต้องหัดดำเนินชีวิตเองให้ได้ 

จะต้องรับผิดชอบตัวเองได้ จะต้องทำอะไรเป็นบ้าง 

เมื่อใช้ปัญญาพิจารณาเห็นแล้วก็มาฝึกให้ลูกทำ ให้เขาฝึกตัวเอง แล้วเราดูอยู่ใกล้ๆ 

เป็นที่ปรึกษา ถ้าเขาทำไม่ถูก ทำไม่ได้ผล ทำผิด จะได้ช่วยแก้ไข 

แนะนำจนเขาทำเป็นหรือทำได้ดีด้วยตนเอง ถ้าเราไม่รีบใช้อุเบกขาเสียแต่บัดนี้ 

ต่อไปเราไม่ได้อยู่กับเขา พอเขาโตขึ้นเขารับผิดชอบตัวเองไม่เป็น ทำไม่เป็น 

เขาทำผิดเราก็ไม่มีโอกาสไปแก้ไข ไม่มีโอกาสจะช่วยแนะนำ 

เพราะฉะนั้นจึงต้องฝึกเขาตั้งแต่บัดนี้ ตรงนี้แหละอุเบกขาจึงมา 

เพื่อให้เขามีโอกาสพัฒนาตัวเอง ไม่ใช่เอาแต่รักแล้วทำให้เขาหมดทุกอย่าง 

จนกลายเป็นว่าพ่อแม่ปิดกั้นการพัฒนาของลูก หรือถึงกับทำลายลูกด้วยความรักไม่เป็น 

ป. อ. ปยุตฺโต

#อ่านแล้วแบ่งกันอ่านหลายๆท่าน #อ่านหลายรอบ #คิดหลายๆหน #ฝึกฝนปัญญา

 #พัฒนาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน #จิตรู้เท่าทันสรรพสิ่ง #ฉลาดใช้ #ชีวิตดี 

#เฉลียวคิด #ชีวิตจักสนุก #สุขสงบเย็น #เฉกเช่นพระนิพพาน 

 #indhamma #อยู่ในธรรม #ทบทวนธรรม #ลงมือทำทันที