พระพุทธองค์ทรงชี้ทางแก่ผู้มาหา...มาฝึกกับพวกเราสิ...
|
|
เดือนหนึ่งมีสามสิบวัน แบ่งให้โยมเสียยี่สิบหกวัน แบ่งให้พระสี่วัน คือข้างขึ้นข้างแรม วันพระแปดค่ำ สิบสี่ค่ำ สิบห้าค่ำนี่ ยี่สิบหกวันเป็นวันของคนท่านแบ่งให้ พระท่านเอาสี่วัน ในระยะเดือนหนึ่งนั้นให้พยายามพากัน เข้าวัดพัก ให้พากันมีศีลบริสุทธิ์ให้ดีในสี่วันนี้ สามสิบวันให้ท่านสี่วัน เราเอายี่สิบหกวัน ขนาดนี้ก็ยังไม่พอ
ก็ยังมาขโมยเอาวันพระไปใช้อีก |
สี่วันนี้ให้หยุดทำบาปถ้าให้มากกว่านี้ก็จะไม่เอากัน แต่บรรดาชาวบ้านเราทั้งหลายก็คงทำบาปบ้าง
เป็นธรรมดาก็เห็นใจเหมือนกัน แต่ว่าท่านขอสี่วันให้หยุดทำบาปเสีย
ในเดือนหนึ่งให้หาโอกาสพัก สองเดือนก็จะได้แปดวัน
ปีหนึ่งก็จะได้หลายวันอยู่ อันนี้เรามันเอาเป็นวันคนเสียหมด แล้วทำอย่างไรเราจึงจะเจริญงอกงามไปได้
ทำอย่างไรจิตเราจึงจะผ่องใสรู้เรื่องอะไรต่างๆ ถ้าไม่ค่อยทำเอาแบ่งเอา มันก็ไม่ได้ พยายามละมันออก
พยายามตัดมันออกๆ ไม่ถึงกับว่าทำให้ดีเหมือนพระหรอก ขอแต่ว่าอย่างดีให้มีศีล ทำกายเราให้มันดี
ทำใจเราให้มันดีของสำคัญ ส่วนสำคัญที่อยู่ในมนุษย์ก็มีอยู่เท่านี้
พระโพธิญาณเถร (หลวงพ่อชา สุภัทโท)
วัดหนองป่าพง จ.อุบลราชธานี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น